Dr. Freddy Homburger, sabah dergileri karıştırırken ressam Raoul Dufy’nin resmini gördü. Popüler bir ressam olan Dufy’nin elleri deforme olmuştu.

‘’Romatoid artrit’’ olmalı diye düşünerek ona ulaşmaya karar verdi ve arkadaşlarının Mayo Klinikte yeni başladıkları ‘’kortizon’’ ile ilgili çalışmaya dahil olabileceğini, arzu ederse tedavi ayarlayabileceğini anlattığı bir mektup yazdı.

Giderek artan hastalığı yüzünden çok uzun zamandır sağ elini artık kullanamayacak hale gelen Dufy, sol eliyle resim yapıyor ve ıstırap çekiyordu. Resim yapmayı çok seviyor ve bırakmayı hiç istemiyordu. Fransa’dayken aldığı mektubu okuduğunda uzun süre düşündü. Doktoruna danıştı ve Dr. Homburger’in mektubuna, çalışmaya katılacağına dair bir cevabı 6 ay sonra yazdı.

Bir ay sonra Boston’da hastaneye giderken ağrıları, ıstırabı ve biçimsiz parmaklarıyla beraber onu davet eden doktora hediye etmek üzere bir tablo vardı. Dr. Homburger, Dufy’nin ilaçla iyileşme sürecini ‘’New England Journal of Medicine’’ makale haline getirirken bu resmi hastayken yaptığı resim olarak paylaşacaktı.

Tek dileğim çizmek

Dufy umutla çıktığı yolculuk sırasında ufak bir şiir karalamıştı…

Yarın Boston’a yelken açıyorum
Ellerimden…
On beş yıl önce saldırmaya başladı
Ellerimi çirkinleştiriyor
Sanki kurşun eldivenlerle resim yapıyormuşum gibi…
Tek dileğim: çizmek
Rüzgarı takip etmek
Beni çağıran çiçeklere doğru
Ve onları yakalamak anemon vazosunda.

Raoul Dufy, Nisan 1950

Dufy tedaviye başlanması ile birlikte hızla iyileşmeye başladı. Doktorlar bu ünlü ressamın iyileşme sürecindeki tüm resimleri ve değişikliği gözlemliyorlar ve heyecanla bilimsel yayınlarda paylaşıyorlardı. Güzele aşık olan Dufy hastane odalarının ruhsuz ve beyaz duvarlarına saklanmaktan sıkılmıştı.

Artık iyileştiğini düşünüyordu, hastaneden ayrıldı ama çok uzaklaşmadı. Boston’da Charles Nehri kıyısında bir otele yerleşti. Resim yapmayı seven doktoru ile zaman zaman nehir kıyısında buluşup birlikte resimler yapıyorlardı. 14 ay sonra Boston’dan ayrılıp Tucson’da dinlenmeye giden Dufy, bahçeleri, limanları, yarış parkurlarını ve şehir tiyatrolarını süsleyen tablolar yaptı. Tedavisini takip eden 3 yıl içinde 200 sanat eserini tamamladı.

Dufy resmin ve sanatının peşinde daha az acı çekerek tablolar yaparken Kortizon üzerine çalışan ve Dufy’nin tedavisinde yardımcı olan Dr. Hench ise “Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü”nü aldı.

Dufy, yeteneğini kullanmasını ve ölene kadar resim yapmasını sağlayan Nobel ödüllü Dr.Hench’e ve Mayo kliniğe “La Cortisone” adını verdiği bir seri resim yaptı ve hediye etti. La Cortisone ve Dufy’nin diğer resimleri hâlâ Mayo Klinik’teki romatoloji bölümü hasta bekleme salonunda duvarları süslüyor.


Tutku Taşkınoğlu’nun diğer yazılarına buradan ulaşabilirsiniz.


Son Yazılanlar